Yargıtay 5. Ceza Dairesi'nin 2010/1192 E., 2012/11385 K. sayılı kararında, rüşvet suçunun CMK m. 135/6 (yeni m. 135/8) kapsamında katalog suçlardan olması, hakkında iletişimin tespiti kararı bulunmayan diğer sanıkların konuşmalarının delil olarak kullanılabilmesi açısından neden önemli bulunmuştur? CMK m. 138/2 bu durumda nasıl bir hukuki zemin sağlamıştır?
Yargıtay 5. Ceza Dairesi'nin ilgili kararında, rüşvet suçunun CMK m. 135/6 (suç tarihinde, yeni CMK m. 135/8) kapsamında iletişimin denetlenebileceği katalog suçlardan biri olması, hakkında doğrudan bir dinleme kararı bulunmayan diğer sanıkların, dinleme kararı olan sanık ... ile yaptıkları ve rüşvet suçuyla ilgili olan konuşmalarının delil olarak kullanılabilmesi açısından kritik bir öneme sahiptir. Bunun nedeni şudur: 1. **CMK m. 138/2 (Tesadüfen Elde Edilen Deliller):** Bu madde, bir koruma tedbiri (örneğin, iletişimin denetlenmesi) uygulanırken, soruşturma veya kovuşturma konusu suçla ilgisi olmayan ancak başka bir suçun işlendiği şüphesini uyandıran bir delil elde edilirse, bu delilin muhafaza altına alınacağını ve durumun derhal Cumhuriyet Savcılığına bildirileceğini düzenler. Önemli olan nokta, bu tesadüfen elde edilen delilin de **ancak CMK m. 135/8'de sayılan katalog suçlardan birine ilişkin olması halinde** o suçun soruşturulmasında kullanılabileceğidir. 2. **Rüşvet Suçunun Katalog Suç Olması:** Rüşvet suçu, CMK m. 135/8'de sayılan ve iletişimin denetlenmesine imkan tanıyan suçlardandır. 3. **Yargıtay Ceza Genel Kurulu İçtihadı:** Kararda atıf yapılan YCGK kararı (12/06/2007 gün ve 2006/5.MD-154/145) da bu prensibi teyit etmektedir. Buna göre, katalog bir suçtan (örneğin rüşvet) dolayı usulüne uygun bir dinleme kararı varken, bu dinleme sırasında, hakkında ayrıca dinleme kararı olmayan kişilerin de aynı katalog suçla (veya onunla bağlantılı, nitelik değiştirebilecek bir katalog suçla) ilgili konuşmaları tesadüfen kayda alınırsa, bu kayıtlar CMK m. 138/2 uyarınca bu kişiler aleyhine de yasal delil olarak kabul edilebilir. Somut olayda, sanık ... hakkında rüşvet suçundan verilmiş bir dinleme kararı vardır. Diğer sanıkların bu sanıkla yaptıkları ve yine rüşvet suçuyla ilgili olduğu anlaşılan konuşmaları, bu dinleme sırasında tesadüfen elde edilmiştir. Hem ana dinlemeye konu suçun (rüşvet) hem de tesadüfen ortaya çıkan delillerin işaret ettiği suçun (yine rüşvet) katalog suç olması nedeniyle, bu tesadüfi deliller CMK m. 138/2 kapsamında yasal delil niteliği kazanmıştır. Yerel mahkemenin, diğer sanıklar hakkında usulüne uygun dinleme kararı olmadığı gerekçesiyle bu delilleri hükme esas alamayacağı yönündeki kabulü, Yargıtay tarafından bu nedenle isabetsiz bulunmuştur.