Takdiri indirim (TCK m. 62) uygulanırken, mahkemenin gerekçesinde 'sanığın tekrar suç işlemeyeceği hususunda olumlu kanaat hasıl olmaması' ifadesini kullanması, Yargıtay tarafından yeterli bir gerekçe olarak kabul edilir mi?

Evet, bu tür bir gerekçe Yargıtay tarafından genellikle yeterli ve kanuni bir gerekçe olarak kabul edilmektedir. TCK m. 62/2, takdiri indirimin uygulanmasında 'cezanın failin geleceği üzerindeki olası etkileri'nin göz önünde bulundurulabileceğini belirtir. Mahkemenin, sanığın kişiliği, sabıka durumu, yargılama sürecindeki tavırları gibi unsurları değerlendirerek, sanığın yeniden suç işlemeyeceğine dair olumlu bir kanaate varamaması, bu kritere dayalı meşru bir değerlendirmedir. Yargıtay 1. Ceza Dairesi'nin 2024/851 K. sayılı kararında da benzer bir gerekçe ('suç işleme hususunda uslanmaz tavırlar göstermeleri') hukuka uygun bulunarak onama kararı verilmiştir. Önemli olan, mahkemenin bu kanaate nasıl ulaştığını dosyadaki somut verilere dayandırarak açıklıkla belirtmesidir. (Yargıtay 1. CD, E:2024/511, K:2024/851)