Yargıtay 4. Ceza Dairesi'nin 2016/5457 K. sayılı kararında, sanığın alacaklısına 'sana borcum yok' diyerek onu yumruklaması eylemi neden TCK m. 108'deki cebir suçu kapsamında değerlendirilmemiştir?

Yargıtay'ın bu kararında, eylemin TCK m. 108'deki cebir suçunu oluşturmadığına karar verilmesinin sebebi 'amaç unsuru'nun gerçekleşmemesidir. TCK m. 108, cebirin 'bir şeyi yapması veya yapmaması ya da kendisinin yapmasına müsaade etmesi için' kullanılmasını şart koşar. Yani, cebir geleceğe yönelik bir iradeyi zorlamalıdır. Somut olayda sanığın yumruklama eylemi, katılanı 'alacağından vazgeçirmek' gibi geleceğe yönelik bir eylemsizliğe zorlamak amacıyla değil, o anki tartışmanın bir sonucu ve tepkisel bir hareket olarak değerlendirilmiştir. Bu nedenle Yargıtay, eylemin sadece basit kasten yaralama (TCK m. 86) suçunu oluşturduğunu, cebir suçunun özel amaç unsurunu taşımadığını belirterek, cezanın cebir nedeniyle artırılmasını hukuka aykırı bulmuştur. (Yargıtay 4. CD, E: 2015/29019, K: 2016/5457)