5237 sayılı TCK'nın 7. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, 'infaz rejimine ilişkin hükümlerin derhal uygulanması' ilkesinin istisnaları nelerdir? Yargıtay 1. Ceza Dairesi'nin 2006/5986 K. sayılı kararı bu konuda nasıl bir yorum getirmiştir?

TCK m. 7/3, infaz rejimine ilişkin hükümlerin, suçun işlendiği tarihe bakılmaksızın, yürürlüğe girdikten sonra derhal uygulanacağı ilkesini benimser. Ancak bu ilkenin üç önemli istisnası vardır: 1) Hapis cezasının ertelenmesi, 2) Koşullu salıverilme, 3) Tekerrür. Bu üç kurumla ilgili lehe olan kanun hükümleri geçmişe yönelik olarak uygulanır. Yargıtay 1. Ceza Dairesi'nin anılan kararında da bu ilke vurgulanmıştır. Karara göre, hükümlünün koşullu salıverilme süresinin hesaplanmasında lehe olan eski kanun (647 sayılı Kanun) uygulanabilirken, cezanın infaz usulü (infaz rejimi) açısından, bu üç istisna dışında kaldığı için, derhal uygulama ilkesi gereği yeni ve daha sıkı olan 5275 sayılı Kanun'un 25. maddesinin uygulanması gerektiğine karar verilmiştir. Bu, lehe kanun uygulamasının infaz rejiminin tümü için değil, sadece sayılan istisnalar için geçerli olduğunu gösterir. (Yargıtay 1. CD, E: 2006/6584, K: 2006/5986)