Yargıtay 3. Hukuk Dairesi'nin E: 2021/7043, K: 2021/12881 sayılı kararına göre, 07.03.2020 tarihli Tebliğ'den sonra imzalanan bir tüketici kredisi sözleşmesinde, bankanın 'kredi tahsis ücreti' alması neden hukuka uygun bulunmuştur?

Yargıtay, kararında 6502 sayılı Kanun'un 4/3. maddesi uyarınca çıkarılan ve 07.03.2020'de yürürlüğe giren 'Finansal Tüketicilerden Alınacak Ücretlere İlişkin Usul ve Esaslar Hakkında Tebliğ'e atıf yapmıştır. Bu Tebliğ'in 10. maddesi, bankaların 'kullandırılan kredi anaparasının binde beşini geçmemek üzere' kredi tahsis ücreti alabileceğini açıkça düzenlemektedir. Somut olaydaki kredi sözleşmesi bu Tebliğ'in yürürlüğe girmesinden sonra (13.03.2020) imzalandığı için, bankanın bu yasal düzenlemeye dayanarak ve binde beşlik sınırı aşmadan kredi tahsis ücreti alması hukuka uygun bulunmuştur. Mahkemenin, aydınlatma yükümlülüğü gibi gerekçelerle talebi reddetmesi, açık yasal düzenleme karşısında hatalı görülmüştür. (zulkufarslan.av.tr/dosya-masrafi-ve-kredi-tahsis-ucreti/)