Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 2014/790 E., 2015/146 K. sayılı kararında, 'nedensellik bağı' ve 'objektif isnadiyet' kavramları taksirli suçlar açısından nasıl açıklanmıştır? Bir neticenin faile objektif olarak isnat edilebilmesi için hangi koşullar aranmaktadır?

YCGK 2014/790 E., 2015/146 K. sayılı kararında, taksirli suçlarda sorumluluğun temel unsurlarından olan nedensellik bağı ve objektif isnadiyet kavramları şöyle açıklanmıştır: **Nedensellik Bağı:** * Suçtan failin sorumlu tutulabilmesi için, failin hareketi ile meydana gelen netice arasında bir sebep-sonuç ilişkisi bulunmalıdır. * Öğretideki şart teorisine göre, eğer failin hareketi olmasaydı netice meydana gelmeyecek idiyse, nedensellik bağı var kabul edilir. * Nedensellik bağı, genellikle doğa bilimleri ve mantık kurallarına göre belirlenen bir olgudur. **Objektif İsnadiyet:** * Nedensellik bağının varlığı tek başına sorumluluk için yeterli değildir; ayrıca gerçekleşen neticenin faile objektif olarak yüklenebilir (isnat edilebilir) olması gerekir. * Objektif isnadiyet, neticenin belirli bir insanın eseri olarak görülüp görülemeyeceği anlamına gelir. Eğer netice, üçüncü kişinin eylemi, mağdurun kendi davranışı (tek başına etkili ise) veya tamamen bir rastlantının eseri ise faile isnat edilemez. * Bir neticenin faile objektif olarak isnat edilebilmesi için, failin hareketinin: * Hukuken tasvip edilmeyen (yasaklanmış) bir risk veya tehlike yaratmış olması, * Bu riskin tipik olan neticede kendini gerçekleştirmiş olması gerekir. * Eğer failin davranışı 'izin verilen risk' (örneğin, kurallara uygun tıbbi müdahale) kapsamında ise veya netice tamamen hayatın olağan akışının ve genel hayat tecrübelerinin dışında kalıyorsa (beklenemezlik), netice faile isnat edilemez. * Taksirli suçlarda objektif isnat edilebilirlik, failin dikkat ve özen yükümlülüğünü yerine getirmemesi sonucunda neticeye neden olmasıdır. Yani, fail gerekli dikkat ve özeni göstermiş olsaydı neticenin gerçekleşmeyeceği söylenebiliyorsa, netice faile isnat edilebilir. Kararda, ticari taksi sürücüsü olan sanık A.G.'nin, ehliyetsiz ve ısrarcı olan diğer sanık E.D.'nin aracı kullanmasına izin vermesi ve E.D.'nin aşırı hız ve sevk hatasıyla kazaya neden olması olayında, A.G.'nin dikkatsiz ve tedbirsizce davranarak ehliyetsiz birine araç kullandırması ve hızlı gitmesine engel olmaması şeklindeki taksirli davranışı ile ölüm ve yaralanma neticeleri arasında hem nedensellik bağının hem de objektif isnadiyetin bulunduğu kabul edilmiştir.