Velayeti kendisinde bulunan bir annenin, müşterek çocuğu seyahat amacıyla yurt dışına çıkarması için babanın iznine (muvafakatname) ihtiyacı var mıdır? Yargıtay 2. Hukuk Dairesi'nin 2015/12897 K. sayılı kararında bu konuda hangi ilke benimsenmiştir? Babanın muvafakat vermemesi ve gidilecek ülkenin vize için bu belgeyi şart koşması durumunda anne hangi hukuki yola başvurabilir?

Kural olarak, velayet hakkı kendisine verilen ebeveyn, çocuğun menfaatine aykırı olmamak kaydıyla, onun yerleşim yerini belirleme dahil olmak üzere tüm konularda tek başına karar verme yetkisine sahiptir. Yargıtay 2. Hukuk Dairesi'nin E. 2015/11374, K. 2015/12897 sayılı kararında da bu ilke benimsenmiş ve 'Velayet hakkı kendisinde bulunan eşin velayet hakkını kullanmasının doğal sonucu olarak ortak çocuğu yurt dışına çıkarmasının boşandığı eşinin muvafakatine bağlı bulunmadığı' açıkça belirtilmiştir. Dolayısıyla, Türk hukuku açısından velayet sahibi anne, çocuğu seyahat amacıyla yurt dışına çıkarmak için babanın iznine ihtiyaç duymaz. Ancak, bazı ülkeler vize başvurularında veya ülkeye girişte, ebeveynlerden sadece biriyle seyahat eden çocuk için diğer ebeveynin noter onaylı muvafakatnamesini zorunlu tutmaktadır. Bu durumda, babanın muvafakatname vermekten haksız olarak kaçınması halinde, annenin başvurabileceği hukuki yol, Aile Mahkemesi'ne dava açmaktır. Anne, bu davada çocuğun yurt dışına çıkmasındaki üstün yararını (eğitim, sağlık, tatil vb.) ve babanın rıza vermemesinin hakkın kötüye kullanılması niteliğinde olduğunu ispat ederek, babanın izni yerine geçmek üzere mahkemeden bir karar verilmesini talep edebilir. Bu karar, muvafakatname yerine geçer ve vize başvurusunda kullanılabilir. Dava açılabilmesi için, vize başvurusunun muvafakatname eksikliği nedeniyle reddedildiğine dair bir belge sunulması, hukuki yararın ispatı açısından önemlidir.