Yargıtay 13. Ceza Dairesi'nin 07.02.2017 tarihli kararında, ceza sorumluluğu bulunan suça sürüklenen çocuk hakkında Çocuk Koruma Kanunu'nun 5/1-d maddesi uyarınca 'bakım ve rehabilitasyon tedbiri'ne hükmolunamayacağının gerekçesi nedir?

Kararda, 5237 sayılı TCK m.2/1'deki 'Kanunda yazılı cezalardan ve güvenlik tedbirlerinden başka bir ceza ve güvenlik tedbirine hükmolunamaz' hükmü hatırlatılmıştır. TCK m.31'e göre fiili işlediği sırada 12-15 yaş grubunda olup fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılayabilen çocukların cezai sorumluluğu vardır. 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 11. maddesi ise, 'koruyucu ve destekleyici tedbirler'in (m.5) 'suça sürüklenen ve ceza sorumluluğu olmayan çocuklar' (yani fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılayamayan veya davranışlarını yönlendirme yeteneği yeterince gelişmeyen çocuklar) bakımından 'çocuklara özgü güvenlik tedbiri' olarak anlaşılacağını belirtir. Dolayısıyla, cezai sorumluluğu bulunan bir çocuk hakkında, ceza yerine Çocuk Koruma Kanunu'ndaki bir tedbire hükmolunması, kanunilik ilkesine aykırı bulunmuştur. (Kaynak: barandogan.av.tr/blog/mevzuat/tck-madde-2-sucta-ve-cezada-kanunilik-ilkesi.html, YARGITAY 13. CEZA DAİRESİ Esas: 2015/11824 Karar: 2017/867)