Yargıtay 1. Ceza Dairesi'nin 25.05.2016 tarihli kararında, adli para cezasından çevrilme hapis cezasının infazına açık ceza infaz kurumunda başlanan hükümlünün firar etmesi halinde kapalı ceza infaz kurumuna iadesine ilişkin hükümde 'kıyas yasağı' ilkesi nasıl uygulanmıştır?

Kararda, 5275 sayılı Kanun'un 14/4 ve Açık Ceza İnfaz Kurumlarına Ayrılma Yönetmeliği'nin 12/1-b maddelerindeki 'iade edilir' ibaresinin, kapalı ceza infaz kurumundan açık kuruma ayrılanları kapsadığı, ancak doğrudan açık ceza infaz kurumunda cezasını infaz edenleri kapsadığına dair bir ibare içermediği belirtilmiştir. TCK m.2/3'teki 'Kanunların suç ve ceza içeren hükümlerinin uygulanmasında kıyas yapılamaz' hükmü gereğince, hükümlünün durumunu ağırlaştıran bu tür bir yorumun (kıyasın) yasak olduğu ve disiplin cezaları için de geçerli olacağı kabul edilmiştir. Dolayısıyla, doğrudan açık ceza infaz kurumunda infaza başlayan hükümlünün firarı halinde kapalı ceza infaz kurumuna iadesinin yasal dayanağının olmadığı sonucuna varılmıştır. (Kaynak: barandogan.av.tr/blog/mevzuat/tck-madde-2-sucta-ve-cezada-kanunilik-ilkesi.html, YARGITAY 1. CEZA DAİRESİ Esas: 2016/2870 Karar: 2016/2665)