Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 01.02.2005 tarihli ve 193-2 sayılı kararında belirtilen 'şüphe ve aydınlatılmamış olaylar sanığın aleyhine yorumlanarak hüküm tesis edilmez' ilkesi ne anlama gelir?

Bu ilke, 'şüpheden sanık yararlanır' (in dubio pro reo) prensibinin bir ifadesidir. Ceza mahkumiyetinin bir ihtimale değil, kesin ve açık bir ispata dayanması gerektiğini vurgular. İspat, teorik de olsa hiçbir kuşkuya ve başka türlü bir oluşa olanak vermemelidir. Yüksek dahi olsa bir ihtimale dayanılarak sanığı cezalandırmak, ceza yargılamasının en önemli amacı olan gerçeğe ulaşmadan hüküm vermektir. Bu nedenle, ceza yargılamasında mahkumiyet, büyük veya küçük bir ihtimale değil, kuşkudan uzak bir kesinliğe dayanmalıdır. (Kaynak: barandogan.av.tr/blog/mevzuat/tck-madde-2-sucta-ve-cezada-kanunilik-ilkesi.html, YARGITAY 9. CEZA DAİRESİ Esas: 2013/41328 Karar: 2014/34046)