Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 2015/132 sayılı kararında, sanıkların ifadelerinde, köylüleri olan Hacı Şimşek adlı kişiyle husumetli olduklarını ve mermileri onun koymuş olabileceğinden şüphelendiklerini belirtmeleri, mahkumiyet hükmünün bozulmasında nasıl bir rol oynamıştır?

Bu savunma, 'şüphenin varlığı'nı gösteren bir unsur olarak rol oynamıştır. Hukuka aykırı arama delili dışlandıktan sonra, geriye kalan tek şey sanıkların inkara yönelik savunmaları ve bu somut iddialarıdır. Savcılık, bu Hacı Şimşek isimli kişiyi araştırmış ancak bulamamıştır. Bu durum, olayın aydınlatılamadığı ve sanıkların savunmalarının aksinin ispatlanamadığı anlamına gelir. Ceza yargılamasında mahkumiyet, 'hiçbir kuşkuya ve başka türlü bir oluşa olanak vermeyen' kesin bir ispata dayanmalıdır. Ortada giderilemeyen bir şüphe kaldığı için, YCGK 'şüpheden sanık yararlanır' ilkesi gereği beraat kararı verilmesi gerektiği sonucuna varmıştır. (barandogan.av.tr/blog/mevzuat/cmk-madde-120-aramada-hazir-bulunabilecekler.html)