Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 2017/118 sayılı kararında, kolluğun sanığı durdurduktan sonra 'üzerinde suç unsuru bulunup bulunmadığını' sorması ve ardından yoklama yapması, Anayasa'nın hangi ilkesiyle ilişkilendirilebilir?

Bu durum, Anayasa'nın 38/5. maddesinde düzenlenen 'Hiç kimse kendisini ve kanunda gösterilen yakınlarını suçlayan bir beyanda bulunmaya veya bu yolda delil göstermeye zorlanamaz' ilkesiyle (nemo tenetur se ipsum accusare / susma hakkı) ilişkilendirilebilir. Kolluğun sorusuna sanık cevap vermek zorunda değildir. Ancak sanığın verdiği cevap veya cevap vermemesi, kolluğun şüphesini artırabilir ve PVSK m.4/A kapsamındaki yoklama için 'yeterli şüphe'nin oluşmasına katkıda bulunabilir. Yargılama aşamasında ise, sanığın bu soruya verdiği cevabın aleyhine delil olarak kullanılması bu ilke çerçevesinde tartışmalı hale gelebilir. (barandogan.av.tr/blog/mevzuat/cmk-madde-120-aramada-hazir-bulunabilecekler.html)