Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 2015/132 sayılı kararında, sanıkların evde olmamasını ve döndüklerinde kapının açık olmasını beyan etmeleri, mahkumiyet hükmü açısından nasıl bir etki yaratmıştır?

Bu beyanlar, sanıkların suçlamayı ve ele geçen mermilerin zilyetliğini reddetmelerini destekleyen bir unsur olarak görülmüştür. Hukuka aykırı arama delili dışlandıktan sonra geriye kalan bu savunmalar, dosyada sanıkların mahkumiyetini gerektirecek, her türlü şüpheden uzak, kesin ve yeterli başka bir delil kalmadığı sonucuna varılmasında etkili olmuştur. Bu durum, 'şüpheden sanık yararlanır' ilkesinin uygulanmasına zemin hazırlamıştır. (barandogan.av.tr/blog/mevzuat/cmk-madde-120-aramada-hazir-bulunabilecekler.html)