TCK m.181'deki 'Çevrenin Kasten Kirletilmesi Suçu'nda 'atık' ve 'artık' kavramlarının mevzuatımızdaki tanımları ve kapsamları nelerdir? Yargıtay bu kavramları nasıl yorumlamaktadır?

2872 sayılı Çevre Kanunu'nun 2. maddesine göre 'atık', herhangi bir faaliyet sonucunda oluşan, çevreye atılan veya bırakılan her türlü maddedir. 'Artık' kavramının mevzuatımızda doğrudan bir tanımı bulunmamaktadır; öğretide ve Yargıtay içtihadında (örn. Yargıtay 18. CD., 2015/26925 E., 2017/2169 K.) genellikle bir maddenin tüketimi, kullanımı veya harcanmasından sonra artan, geriye kalan kısım olarak tanımlanır. Yargıtay, suçun konusunu oluşturan atık veya artıkların belirli yönetmeliklerde (örn. Katı Atıkların Kontrolü Yönetmeliği, Atık Yönetimi Genel Esaslarına İlişkin Yönetmelik, Toprak Kirliliğinin Kontrolü Yönetmeliği) tanımlanan veya sınıflandırılan türlerden olup olmadığını araştırmaktadır. Örneğin, 'arıtma çamurunun' veya 'kömür cüruflarının' ilgili yönetmelikler kapsamında atık olarak kabul edilmesi ve toprağa verilmesi TCK 181'e aykırı bulunmuştur. Önemli olan, atığın türünün ilgili yönetmeliklerle ilişkilendirilmesi ve hukuka aykırı şekilde alıcı ortama verilmesidir.