Özel Öğretim Kurumları Yönetmeliği'nin 56. maddesindeki ücret iadesine ilişkin düzenleme, pandemi gibi genel bir kapatma durumunda doğrudan uygulanabilir mi? Bu yönetmelik hükmü ile Borçlar Kanunu'nun ifa imkansızlığına ilişkin hükümleri çatıştığında hangisi öncelikli olarak uygulanmalıdır?

Özel Öğretim Kurumları Yönetmeliği m. 56, daha çok bireysel sebeplerle (öğrencinin ayrılması gibi) dönem içinde yapılan ayrılıklara ilişkin ücret iadesini düzenler ve genellikle kurum lehine %10'luk bir kesinti öngörür. Pandemi gibi genel, mücbir bir sebeple ve idari kararla gerçekleşen bir kapatma durumu ise Borçlar Kanunu'nun genel hükümlerinden olan 'ifa imkansızlığı' (TBK m. 136) kapsamında değerlendirilmelidir. Hukuk normları hiyerarşisinde kanun, yönetmelikten üstündür. Dolayısıyla, Borçlar Kanunu'nun emredici nitelikteki ifa imkansızlığına ilişkin hükümleri, yönetmeliğin özel düzenlemesine göre öncelikli olarak uygulanır. Bu durumda, verilmeyen hizmetin bedelinin tam olarak iadesi esastır, yönetmelikteki %10'luk kesinti bu duruma uygulanamaz. (Kaynak: or.av.tr/koronavirus-nedeniyle-ozel-okul-ucret-iadesi/)