Finansal kiralama sözleşmesinin konusu olabilecek mallar ile olamayacak mallar arasındaki ayrımı, 'yatırım malı' ve 'tüketim malı' kavramları üzerinden izah ediniz.

Finansal kiralama, temel olarak bir finansman yöntemidir ve işletmelerin yatırım ihtiyaçlarını karşılamayı hedefler. Bu nedenle, FFFK sistematiğine göre, finansal kiralama sözleşmesine konu olabilecek mallar, işletmelerin üretimde veya faaliyetlerinde kullandıkları 'yatırım malları'dır. Örneğin, bir fabrikanın üretim hattındaki bir makine, bir inşaat şirketinin iş makinesi, bir hastanenin MR cihazı yatırım malıdır ve leasing konusu olabilir. Buna karşılık, kişisel ihtiyaçların giderilmesine ve tüketime yönelik mallar (örneğin, bir kişinin evinde kullanacağı buzdolabı, televizyon) bu sözleşmeye konu olamaz. Dolayısıyla, nihai tüketiciler bu sözleşmede kiracı sıfatıyla yer alamazlar.