Yargıtay 4. Ceza Dairesi'nin E:2013/35185, K:2016/2066 sayılı kararında, tanığın soruşturma ve kovuşturma aşamalarındaki beyanları arasında çelişki bulunması halinde mahkemenin yapması gerekenler ne olarak belirtilmiştir?

Anılan kararda Yargıtay, tanığın aşamalardaki beyanları arasında çelişki olması durumunda mahkemenin izlemesi gereken usulü şu şekilde belirtmiştir: 1) Çelişkinin Giderilmeye Çalışılması: Mahkeme, tanığa önceki beyanlarını hatırlatarak ve sorular sorarak bu çelişkinin nedenini araştırmalı ve çelişkiyi gidermeye çalışmalıdır. 2) İrdelenmesi ve Gerekçelendirilmesi: Eğer çelişki giderilemiyorsa, mahkeme hangi anlatıma hangi nedenle üstünlük tanıdığını kararının gerekçesinde açıkça ve mantıksal bir şekilde tartışarak açıklamalıdır. Mahkemenin, çelişkileri gidermeden veya hangi beyanı neden daha güvenilir bulduğunu gerekçelendirmeden, sadece bir beyanı esas alarak hüküm kurması, CMK m. 59/2 (soru sorma yetkisi) ve m. 212/2 (delillerin tartışılması) maddelerine aykırılık teşkil eder ve eksik soruşturma/yetersiz gerekçe nedeniyle bozma nedenidir.