Özel belgede sahtecilik suçunda, aslı ele geçirilemeyen bir fotokopi belgenin hukuki sonuç doğurmaya elverişli ve aldatıcılık niteliğine sahip kabul edilmemesinin ceza hukuku açısından temel dayanağı nedir?

Özel belgede sahtecilik suçunun (TCK m. 207) oluşabilmesi için, sahte olarak üretilen veya değiştirilen belgenin 'hukuki bir sonuç doğurmaya elverişli' olması ve objektif olarak 'aldatıcılık (iğfal) kabiliyetine' sahip olması gerekir. Aslı ele geçirilemeyen fotokopi bir belgenin bu niteliklere sahip kabul edilmemesinin temel dayanağı, belgenin güvenilirliğinin ve içeriğinin denetlenememesidir. Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 14.10.2003 tarihli kararında da belirtildiği gibi, fotokopi, belgenin kendisi değil, bir yansımasıdır. Bu yansıma üzerinde, belgenin aslındaki güvenlik unsurları, kağıt kalitesi, mühür izi gibi sahteliği tespit etmeye yarayacak özellikler incelenemez. Muhatabın dikkatsizliğinden kaynaklanan 'fiili iğfal', belgenin objektif olarak aldatıcı olduğunu göstermez. Aslı olmadan belgenin aldatma yeteneğini objektif olarak tespit etmek imkansız olduğu için, suçun maddi unsurlarından biri eksik kalır ve bu nedenle özel belgede sahtecilik suçu oluşmaz. (Yargıtay 11. CD. 2021/20670 E., 2022/16970 K.)