DMK m. 140, haklarında cezai kovuşturma yapılan memurların görevden uzaklaştırılabileceğini düzenlemektedir. Bu yetkinin kullanılmasının zorunlu mu yoksa takdire bağlı mı olduğunu ve bu takdir yetkisinin sınırlarını açıklayınız.

DMK m. 140'ta 'görevden uzaklaştırılabilirler' ifadesinin kullanılması, bu yetkinin amir için zorunlu olmadığını, 'takdire bağlı' olduğunu göstermektedir. Ancak bu takdir yetkisi mutlak ve sınırsız değildir. Kamu yararı ve hizmet gerekleriyle sınırlıdır. Metindeki açıklamaya göre, amirin bu kararı alırken, hakkında cezai kovuşturma yapılan memurun 'görevi başında kalmasının sakıncalı' olup olmadığını değerlendirmesi gerekir. Eğer memurun göreve devam etmesi, yürütülen idari soruşturmanın selametini tehlikeye atacaksa, kamu hizmetinin tarafsızlığına gölge düşürecekse veya hizmetin düzenli işleyişini aksatacaksa görevden uzaklaştırma tedbiri uygulanmalıdır. Özellikle memurun, göreviyle ilgili veya görevini yaparken işlediği iddia edilen bir suçtan dolayı yargılanması, bu tedbirin uygulanması için daha haklı bir gerekçe oluşturur. (Danıştay Beşinci Dairesi E:1995/2344, K:1996/954 sayılı karar da bu yöndedir).