Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun E. 2017/453, K. 2018/1861 sayılı kararında, davacının geçici su aboneliği talebinin kabul edilmesi gerektiği sonucuna varılırken hangi temel hukuki gerekçelere dayanılmıştır?

Yargıtay Hukuk Genel Kurulu, anılan kararında davacının talebinin kabulü için şu temel gerekçelere dayanmıştır: 1) Yapı Ruhsatı Tarihi: Dava konusu taşınmazın yapı ruhsatı tarihinin 31.12.2004 olduğu, yani 3194 sayılı İmar Kanunu'na eklenen Geçici 11. maddenin aradığı '26.07.2008 tarihinden önce ruhsat alınmış olması' şartını sağladığı tespit edilmiştir. 2) Diğer Aboneliklerin Varlığı: Dairede elektrik aboneliğinin bulunduğu, dolayısıyla maddenin aradığı 'altyapı hizmetlerinden birinin veya birkaçının götürüldüğünün belgelenmesi' şartının da yerine geldiği görülmüştür. 3) İnşaat Seviyesi: Seviye tespit tutanağına göre binanın ruhsat ve eklerine uygun olarak %95 oranında tamamlandığı anlaşılmıştır. Bu gerekçelerle, İmar Kanunu Geçici 11. maddesindeki yasal şartların gerçekleştiği kabul edilmiş ve yerel mahkemenin 'statik raporu olmadığı' gerekçesiyle davayı reddetmesi, kanunun aradığı şartlar sağlandığı için isabetsiz bulunarak bozma kararına uyulması gerektiği belirtilmiştir.