Çekişmeli bir boşanma davasında, taraflardan birinin diğer eşin 'onur kırıcı davranışta bulunduğu' (TMK m. 162) iddiasını ispat için hangi tür delillere başvurulabilir? Bu özel boşanma sebebinin, 'evlilik birliğinin temelinden sarsılması' (TMK m. 166/1) genel boşanma sebebinden farkı nedir ve bir davada her iki sebebe birden dayanılabilir mi?

'Onur kırıcı davranış', bir eşin diğerinin toplum içindeki saygınlığını, şeref ve haysiyetini ağır bir şekilde zedeleyici söz veya eylemleridir. Bu iddianın ispatı için; tanık beyanları (ortak arkadaşlar, aile üyeleri), sosyal medya paylaşımları, mesajlaşma (SMS, WhatsApp) kayıtları, mektuplar, ses kayıtları (hukuka uygun elde edilmişse) gibi her türlü delile başvurulabilir. Bu özel boşanma sebebinin, genel boşanma sebebi olan 'evlilik birliğinin temelinden sarsılması'ndan temel farkları şunlardır: 1) Kusur: Onur kırıcı davranış, mutlak bir boşanma sebebidir. Bu davranışın varlığı ispatlandığında, mahkeme evlilik birliğinin çekilmez hale gelip gelmediğini ayrıca araştırmaz ve boşanmaya karar verir. Evlilik birliğinin sarsılmasında ise, bu sarsılmanın ortak hayatı sürdürmeleri beklenemeyecek derecede olması gerekir. 2) Affetmeme Şartı: Onur kırıcı davranışa maruz kalan eşin, bu eylemi affetmemiş olması gerekir. Af, dava hakkını düşürür. Evlilik birliğinin sarsılmasında af, kusuru ortadan kaldırmaz ama değerlendirmede dikkate alınır. Evet, bir davada her iki sebebe birden dayanılabilir. Davacı, dilekçesinde öncelikli olarak onur kırıcı davranış nedenine (terditli olarak), bu kabul edilmezse evlilik birliğinin sarsılması nedenine dayanarak boşanma talep edebilir. Mahkeme öncelikle özel sebebi inceler.