Farklı ceza infaz kurumlarında (örneğin Sincan Kampüsü'ndeki F Tipi ve Kadın Kapalı) bulunan hükümlü eşlerin birbirleriyle görüşme talepleri, 'aynı kampüs içinde yer alma' gerekçesiyle kabul edilebilir mi? Yargıtay 1. Ceza Dairesi'nin bu konudaki yaklaşımını, 5275 sayılı Kanun'un 92. maddesi ve Hükümlü ve Tutukluların Ziyaret Edilmeleri Hakkında Yönetmelik hükümleriyle birlikte değerlendiriniz.

Metinde yer alan Yargıtay 1. Ceza Dairesi'nin 2017/1073 E. ve 2017/1142 E. sayılı emsal kararlarına göre, hükümlülerin farklı ceza infaz kurumlarında bulunmaları halinde birbirleriyle görüşmeleri mümkün değildir. Yargıtay, bu kararlarında, kurumların aynı kampüs içinde yer almasının bu durumu değiştirmediğini vurgulamıştır. Gerekçe olarak, her ne kadar aynı kampüste olsalar da, bu kurumların idari yönetimlerinin ve güvenlik önlemlerinin birbirinden tamamen bağımsız ve farklı olduğunu belirtmiştir. Hükümlü ve Tutukluların Ziyaret Edilmeleri Hakkında Yönetmelik'in 9. maddesinin 3. fıkrası, 'Aynı ceza infaz kurumu içinde bulunan hükümlü ve tutuklular...' ifadesiyle bu hakkı sınırlamaktadır. 5275 sayılı Kanun'un 92. maddesi ise kapalı kurum dışına çıkma hallerini sınırlı olarak saydığından ve 'eş ziyareti' bu istisnalar arasında yer almadığından, farklı kurumlardaki hükümlülerin görüşmesi için kurum dışına çıkarılması da yasal olarak mümkün değildir. Dolayısıyla, 'aynı kampüs' argümanı hukuken geçerli bir dayanak oluşturmaz.