Devletin, denetimi ve gözetimi altında bulunan hükümlü ve tutukluların intiharını önlemeye yönelik 'pozitif yükümlülüğü' hangi uluslararası ve ulusal hukuk metinlerine dayanmaktadır? Yargıtay 5. Ceza Dairesi'nin 2013/16375 E. sayılı kararı bu yükümlülüğün ihlalini nasıl değerlendirmiştir?

Bu pozitif yükümlülük; AİHS m. 2 (yaşam hakkı), Anayasa m. 17 ve İnfaz Kanunu m. 6/f gibi temel hak ve özgürlükleri düzenleyen metinlere dayanır. Yargıtay 5. CD'nin ilgili kararında, intihara meyilli olduğu bilinen bir hükümlünün, gerekli güvenlik önlemleri alınmadan ve kendisine zarar verebilecek eşyalardan arındırılmadan tekli koğuşa konulması, devletin yaşamı koruma yükümlülüğünü (pozitif yükümlülük) ihmal ve gecikme göstererek ihlal etmesi olarak değerlendirilmiş ve görevlilerin beraat kararının bozulmasına hükmedilmiştir. (Kaynak: İnfaz Kanunu Madde 18 Emsal Yargıtay Kararları)