5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Kanunu m. 71/5, bir eserle ilgili olarak 'yetersiz, yanlış veya aldatıcı mahiyette kaynak gösterme' fiilini ayrı bir suç olarak tanımlamıştır. Bu suçun, aynı maddenin 3. fıkrasında düzenlenen 'kaynak göstermeksizin iktibasta bulunma' suçundan farkı nedir? Bu iki suç tipinin manevi unsurları arasındaki olası farkları tartışınız.

İki suç arasındaki temel fark, kaynak gösterme eyleminin varlığı ve niteliğidir: 1) Kaynak Göstermeksizin İktibasta Bulunma (m. 71/3): Bu suçta fail, başkasının eserinden bir bölüm alıntılamasına rağmen, hiç kaynak göstermemekte, yani alıntıyı kendi fikriymiş gibi sunmaktadır. Burada bir 'intihal' (aşırma) kastı vardır ve suçun manevi unsuru daha yoğundur. 2) Yetersiz, Yanlış veya Aldatıcı Kaynak Gösterme (m. 71/5): Bu suçta ise fail bir kaynak göstermektedir, ancak bu kaynak ya eksiktir (sadece yazar adı var, eser adı yok), ya yanlıştır (farklı bir eser veya yazar gösteriliyor) ya da aldatıcıdır (önemsiz bir kaynağa atıf yapılarak asıl önemli kaynağın gizlenmesi gibi). Bu fiil, bazen kasten, bazen de ağır bir ihmal veya özensizlik (taksire varan) sonucu işlenebilir. Cezasının daha hafif olması (altı aya kadar hapis), kanun koyucunun bu eylemdeki kusurluluğu genellikle daha az yoğun olarak gördüğünü düşündürmektedir. Birincisi bir sahiplenme eylemi iken, ikincisi daha çok bir usul ve dürüstlük kuralı ihlalidir. (Kaynak: barandogan.av.tr/blog/ceza-hukuku/fikri-ve-sinai-haklar-mahkemesi-gorevine-giren-suclar.html)