TCK m. 89'da düzenlenen taksirle yaralama suçuna 'teşebbüs' ve 'iştirak' hükümlerinin uygulanamamasının ceza hukuku teorisindeki temel mantığı nedir? Bu durumun, suçun manevi unsuru ile olan bağını açıklayınız.

Teşebbüs (TCK m. 35) ve iştirak (TCK m. 37 vd.) kurumları, suçun 'kasten' işlenmesini gerektiren kurumlardır. Teşebbüs, failin işlemeyi kastettiği bir suçu elverişli hareketlerle icraya başlayıp elinde olmayan nedenlerle tamamlayamamasıdır. İştirak ise, birden fazla kişinin ortak bir 'suç işleme kararı' çerçevesinde fiile katılmasıdır. Taksirli suçlarda ise fail, neticeyi istemez; netice, dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırı bir davranış sonucu, istenmeksizin ortaya çıkar. Failin neticeyi istemediği bir durumda, o neticeye 'teşebbüs etmesi' veya başkalarıyla o neticeyi gerçekleştirmek için 'ortak bir karar alması' mantıken mümkün değildir. Suçun manevi unsuru 'kast' olmadığı için, kasta dayalı olan teşebbüs ve iştirak hükümlerinin de taksirli suçlarda uygulama alanı bulması teorik olarak imkansızdır. (Kaynak: www.calinokcuhukuk.com/taksirle-yaralama-sucu-ve-cezasi/)