Kiraya verenin, kiralananı 'işyeri ihtiyacı' nedeniyle tahliye etmek istemesi durumunda, bu ihtiyacın 'gerçek, samimi ve zorunlu' olduğunun ispatında Yargıtay hangi kriterleri aramaktadır? Özellikle ihtiyaç sahibinin hali hazırda kirada başka bir işyeri kullanıyor olması, bu davanın sonucunu nasıl etkiler?

Yargıtay, işyeri ihtiyacına dayalı tahliye davalarında (TBK m. 350, 351) ihtiyacın 'gerçek, samimi ve zorunlu' olup olmadığını titizlikle araştırmaktadır. İhtiyaç iddiasının soyut beyanlardan ibaret kalmaması, somut olgularla desteklenmesi gerekir. İhtiyaç sahibinin hali hazırda kirada başka bir işyeri kullanıyor olması, ihtiyacın samimi olmadığına karine teşkil etmez. Ancak bu durumda Yargıtay iki temel kriter arar (Bkz. 6. HD, 2005/752 E.): 1) Tahliye Tehdidi: İhtiyaç sahibinin, kiracısı olduğu işyerinden tahliye edilme tehdidi altında olması. 2) Nitelik Üstünlüğü: Tahliyesi istenen kiralananın, mevcut kiralanan yerden yapılacak iş için 'daha üstün nitelikte' veya en azından 'eşdeğer' olması. Eğer tahliyesi istenen yer daha üstün veya eşdeğer ise, mülkiyet hakkına üstünlük tanınarak tahliye kararı verilebilir. Mahkeme bu karşılaştırmayı yapabilmek için genellikle keşif ve bilirkişi incelemesine başvurur. (Kaynak: oner.av.tr/is-yeri-ihtiyaci-nedeniyle-tahliye/)