5275 sayılı İnfaz Kanunu'nun 18. maddesi, akıl hastalığı dışında ruhsal rahatsızlığı olan hükümlülerin cezalarının infazına ilişkin özel bir rejim öngörmektedir. Bu rejimin, TCK m. 57'de düzenlenen ve akıl hastalarına özgü güvenlik tedbirlerini içeren rejimden farkları nelerdir ve bu ayrımın temel mantığı nedir?

İki rejim arasındaki temel farklar şunlardır: 1) Hukuki Nitelik: TCK m. 57, akıl hastaları için ceza yerine veya ceza ile birlikte uygulanan bir 'güvenlik tedbiri'dir ve amaç öncelikli olarak tedavidir. Hükümlü, yüksek güvenlikli sağlık kurumunda tedavi edilir. İnfaz Kanunu m. 18 ise, cezai ehliyeti tam olan ancak hapsedilme gibi nedenlerle ruhsal rahatsızlık yaşayan hükümlülerin 'cezalarının infaz' usulünü düzenler. Burada amaç, cezanın infazına devam ederken hükümlünün ruh sağlığını korumak ve tedavi etmektir. 2) Uygulama Yeri: TCK m. 57'de hükümlü sağlık kuruluşuna gönderilirken, İnfaz Kanunu m. 18'de ceza, belirlenen infaz kurumlarının 'mahsus bölümlerinde' infaz edilir. Bu ayrımın temel mantığı, cezai ehliyeti olan ve olmayan kişileri farklı hukuki rejimlere tabi tutmaktır. Akıl hastalığı kusur yeteneğini ortadan kaldırırken, diğer ruhsal rahatsızlıklar kaldırmayabilir. (Kaynak: barandogan.av.tr/blog/mevzuat/infaz-kanunu-madde-18-akil-hastaligi-disinda-ruhsal-rahatsizligi-olan-hukumlulerin-cezalarinin-infazi.html)