İşçinin haklı nedenle fesih beyanı (İş Kanunu m. 24) ile işverenin haklı nedenle fesih beyanı (İş Kanunu m. 25) arasındaki temel farkları ve bu fesihlerin kıdem ve ihbar tazminatı üzerindeki etkilerini karşılaştırınız.

Her ikisi de iş sözleşmesini derhal sona erdiren haklı nedenle fesih olmakla birlikte, kimin yaptığına bağlı olarak sonuçları tamamen farklıdır. 1) İşçinin Haklı Nedenle Feshi (m. 24): İşçinin, işverenin kanuna veya sözleşmeye aykırı davranışları (ücret ödememe, mobbing, sağlık tehlikesi vb.) nedeniyle sözleşmeyi feshetmesidir. Bu durumda işçi, ihbar süresini beklemeksizin işi bırakabilir. Fesih haklı bir nedene dayanıyorsa ve işçi en az 1 yıl çalışmışsa, kıdem tazminatına hak kazanır. İşçi kendi feshettiği için ihbar tazminatı alamaz. 2) İşverenin Haklı Nedenle Feshi (m. 25): İşverenin, işçinin ahlak ve iyi niyet kurallarına aykırı davranışları (hırsızlık, cinsel taciz, devamsızlık vb.) nedeniyle sözleşmeyi feshetmesidir. Bu durumda işveren, ihbar süresini beklemeden işçiyi işten çıkarabilir. Fesih haklı bir nedene dayanıyorsa, işveren hem kıdem tazminatı hem de ihbar tazminatı ödemez. Kısacası, işçinin haklı feshinde kıdem tazminatı hakkı korunurken, işverenin haklı feshinde işçi her iki tazminat hakkını da kaybeder. (Kaynak: avukaterdemozkan.com/blog/bursa-isveren-avukati/)