Bir işveren, işçinin rızası olmaksızın onu başka bir şubeye göndermek istiyor. İş sözleşmesinde 'çalışan, bankanın aynı il sınırları içerisindeki başka bir işyerinde görevlendirilebilir' şeklinde bir hüküm olması, işverene bu değişikliği tek taraflı olarak yapma hakkı verir mi? Yargıtay'ın bu konudaki yaklaşımı nedir?

Hayır, tek başına bu hüküm işverene sınırsız bir yetki vermez. Yargıtay 22. Hukuk Dairesi'nin 2017/11252 E., 2018/5151 K. sayılı kararında da belirtildiği gibi, sözleşmedeki bu tür nakil yetkileri, işverene 'görevin makul sınırlarını aşar nitelikte bir yetki tanındığı anlamında yorumlanamaz'. Yargıtay, işverenin bu yetkisini 'objektif olarak ve dürüstlük kuralına uygun' kullanması gerektiğini vurgulamaktadır. İşveren, nakil için geçerli bir işletmesel neden (ihtiyaç, yeniden yapılanma vb.) olduğunu ispatlamalıdır. Aksi takdirde, keyfi olarak yapılan bir görev yeri değişikliği, İş Kanunu m. 22 anlamında işçiyi bağlamayan esaslı bir değişiklik olarak kabul edilir ve işçi bu değişikliği kabul etmek zorunda değildir.