Uzlaştırma kapsamındaki bir suçun (örneğin kasten yaralama) mağduru, soruşturma aşamasında ölürse, mirasçılarının 'suçtan zarar gören' sıfatıyla uzlaştırma sürecine dahil olmaları mümkün müdür? Metinde bu konuda hangi iki farklı görüş ve hukuki dayanakları belirtilmiştir?

Bu konuda iki farklı görüş bulunmaktadır: 1) Yönetmeliğe Dayalı Görüş: Ceza Muhakemesinde Uzlaştırma Yönetmeliği'nin 7/7. maddesi, soruşturma evresinde mağdurun ölümü halinde uzlaştırma işleminin sonlandırılacağını açıkça belirtir. Bu görüşe göre, uzlaştırma şahsa sıkı sıkıya bağlı bir hak olduğundan, mirasçıların sürece dahil olması mümkün değildir ve dosya uzlaştırma bürosundan alınarak soruşturmaya devam edilir. 2) Yazarın Eleştirel Görüşü: Metnin yazarı, bu yönetmelik hükmünün kanunda olmayan bir kısıtlama getirdiğini ve normlar hiyerarşisine aykırı olduğunu savunmaktadır. Yazara göre, CMK m. 253'te bunu engelleyen bir hüküm yoktur ve mirasçılar genel hükümlere göre 'suçtan zarar gören' sayılmalıdır. Kovuşturma aşamasında CMK m. 243'ün kıyasen uygulanması gerektiği gibi, soruşturma aşamasında da mirasçıların uzlaştırmaya katılma hakkı olmalıdır. Bu görüş, hakkın özünü kısıtlayan yönetmelik hükmünün Anayasa'ya aykırı olduğu iddiasına dayanır.