İşe iade davasının kabulü halinde, mahkemenin hükmettiği 'boşta geçen süre ücreti' ile 'işe başlatmama tazminatı' arasındaki farklar nelerdir? Bu alacakların talep edilebilmesi ve ödenmesi hangi koşullara bağlıdır?

Boşta geçen süre ücreti ve işe başlatmama tazminatı, işe iade davasının kabulünün iki farklı mali sonucudur: 1) Boşta Geçen Süre Ücreti (İşK m. 21/3): - Niteliği: Feshin geçersizliğinin tespitiyle, iş sözleşmesinin kesintisiz devam ettiği kabul edildiğinden, işçinin çalıştırılmadığı süreye ilişkin ücret ve diğer haklarıdır. Bir tazminat değil, ücret alacağıdır. - Miktarı: Mahkeme kararında belirtilir ve kararın kesinleşmesine kadar çalıştırılmadığı süre için 'en çok dört aya kadar' olan ücret ve diğer hakları kapsar. - Ödenme Koşulu: İşçinin işe başlatılıp başlatılmadığına bakılmaksızın, davanın kabulü halinde her durumda ödenir. 2) İşe Başlatmama Tazminatı (İşK m. 21/1): - Niteliği: Gerçek bir tazminattır. İşverenin, mahkeme kararına rağmen işçiyi işe başlatmama eyleminin bir yaptırımıdır. - Miktarı: Mahkemece işçinin kıdemi ve feshin nedenine göre 'en az dört aylık ve en çok sekiz aylık' ücreti tutarında belirlenir. - Ödenme Koşulu: Bu tazminatın doğması için şu koşullar gerekir: a) İşe iade kararının kesinleşmesi, b) İşçinin kesinleşen kararın tebliğinden itibaren 10 işgünü içinde işe başlamak için işverene başvurması, c) İşverenin, başvuruyu aldıktan sonra 1 ay içinde işçiyi işe başlatmaması. İşveren işçiyi işe başlatırsa bu tazminat ödenmez. (İlgili Mevzuat: İş Kanunu m. 21)