TBK m. 74'te düzenlenen 'Ceza hukuku ile ilişkisinde' başlıklı hükme göre, ceza mahkemesinin verdiği beraat kararının hukuk hakimini bağlayıcılığı hangi durumlarda söz konusu olur, hangi durumlarda olmaz? Ceza mahkemesinin delil yetersizliği nedeniyle verdiği beraat kararı ile fiilin suç oluşturmadığı gerekçesiyle verdiği beraat kararı arasında, hukuk davası açısından ne gibi bir fark vardır?

TBK m. 74'e göre hukuk hakimi, ceza hakiminin kusurun varlığı ve zararın belirlenmesine ilişkin kararıyla bağlı değildir. Ancak ceza mahkemesinin maddi vakıanın tespitine (fiilin işlenip işlenmediği) ve fiilin hukuka aykırılığına ilişkin kararı hukuk hakimini bağlar. Bu ilkeye 'kesin hükmün bağlayıcılığı' denir. Beraat kararının bağlayıcılığı ise kararın gerekçesine göre değişir: 1) Bağlayıcı Olan Beraat Kararı: Eğer ceza mahkemesi, sanığın fiili işlemediği veya fiilin kanunda suç olarak tanımlanmadığı (yani hukuka aykırı olmadığı) gerekçesiyle beraat kararı vermişse, bu karar hukuk hakimini bağlar. Hukuk hakimi, aynı fiile dayanarak kişiyi tazminata mahkum edemez. 2) Bağlayıcı Olmayan Beraat Kararı: Eğer ceza mahkemesi, 'delil yetersizliği' nedeniyle beraat kararı vermişse, bu karar hukuk hakimini bağlamaz. Çünkü delil yetersizliği, fiilin işlenmediği anlamına gelmez; sadece ceza yargılaması için aranan 'şüpheden sanık yararlanır' ilkesi gereği mahkumiyete yeterli kanıt bulunamadığını gösterir. Hukuk yargılamasında ispat standartları daha farklı olduğu için, hukuk hakimi aynı delillerle fiilin işlendiği ve bir haksız fiil oluşturduğu kanaatine vararak tazminata hükmedebilir. (İlgili Mevzuat: TBK m. 74)