Soruşturma evresinde mağdurun ölümü halinde uzlaştırma sürecinin akıbeti, Ceza Muhakemesinde Uzlaştırma Yönetmeliği m.7/7 ve CMK m.253/6 hükümleri çerçevesinde nasıl bir çelişki barındırmaktadır? Metin yazarı, Yönetmelik hükmünün hangi anayasal ilkelere (Anayasa m.13, m.124) aykırı olduğunu iddia etmektedir?

CMK m. 253/6, 'mağdura ulaşılamaması halinde' uzlaştırmaya gidilmeyeceğini düzenlerken, mağdurun ölümü hakkında açık bir hüküm içermemektedir. Ceza Muhakemesinde Uzlaştırma Yönetmeliği'nin 7/7. maddesi ise bu boşluğu doldurarak, 'Soruşturma evresinde mağdur veya suçtan zarar görenin ölümü halinde uzlaştırma işlemi sonlandırılır' hükmünü getirmiştir. Metin yazarına göre bu durum bir çelişki ve hukuka aykırılık barındırmaktadır. Yazara göre, Yönetmelik, kanunda olmayan bir kısıtlamayı (ölüm halinde uzlaştırmanın mutlak surette sonlanması) getirerek 'normlar hiyerarşisi' ilkesini ihlal etmektedir. Zira Anayasa'nın 124. maddesi, yönetmeliklerin kanuna aykırı veya kanunun kapsamı dışında düzenleme getiremeyeceğini belirtir. Ayrıca, uzlaştırma hakkının mirasçılar aracılığıyla devam etmesini engelleyen bu düzenlemenin, temel hak ve hürriyetlerin özüne dokunacak şekilde ve kanuni bir dayanak olmaksızın yönetmelikle sınırlandırılması nedeniyle Anayasa'nın 13. maddesine de aykırı olduğu iddia edilmektedir. (İlgili Mevzuat: CMK m. 253/6, Ceza Muhakemesinde Uzlaştırma Yönetmeliği m.7/7, Anayasa m.13, m.124)