Kiraya veren, kendisinin veya kanunda sayılan bir yakınının ihtiyacı nedeniyle kiracısını tahliye etmek için dava açarken, öne sürülen 'ihtiyacın' hangi nitelikleri taşıması gerekmektedir? Bu niteliklerin ispat yükü kime aittir?

İhtiyaç nedeniyle tahliye davasında (TBK m. 350), kiraya veren tarafından öne sürülen ihtiyacın 'gerçek, samimi ve zorunlu' olması gerekmektedir. Bu şartların varlığı, TMK m. 2'deki dürüstlük kuralının bir gereğidir. İhtiyaç, anlık veya gelip geçici olmamalı, devamlılık arz etmelidir. Örneğin, kiraya verenin oğlunun kiralananın bulunduğu şehirde işe başlayacağının kesinleşmesi, gerçek ve samimi bir ihtiyaç olarak kabul edilebilirken; sadece işyerine daha yakın olması gibi göreceli nedenler yeterli görülmeyebilir. Bu ihtiyacın gerçek, samimi ve zorunlu olduğunun ispat yükü, davacı konumundaki kiraya verene aittir. Mahkeme, her somut olayın özelliğine göre bu şartların varlığını değerlendirir. (Kaynak: ayboga.av.tr/ihtiyac-nedeniyle-tahliye-davasi/)