Bir kimsenin, kendisiyle yapılan bir telefon görüşmesini, boşanma davasında delil olarak kullanmak amacıyla ve karşı tarafın rızası olmadan kaydetmesi eylemi, Yargıtay 12. Ceza Dairesi'nin 2015/20 sayılı kararına göre neden hukuka uygun bir delil toplama faaliyeti olarak kabul edilmemiştir?

Yargıtay 12. Ceza Dairesi'nin 2015/20 sayılı kararında, bu eylemin hukuka uygun kabul edilmemesinin temel nedeni, 'ani gelişen bir durumun olmaması' ve eylemin 'planlı' bir şekilde gerçekleştirilmesidir. Hukuka uygunluk nedeni olarak kabul edilebilecek meşru savunma veya zorunluluk hali gibi durumlar, genellikle ani gelişen ve başka türlü ispat imkanı olmayan hallerde söz konusu olabilir. Kararda, sanığın kaybolma olasılığı bulunan mevcut bir delili korumak için değil, aksine 'önceden hazırlıklı ve planlı şekilde', şikayetine ve davasına 'delil oluşturmak amacıyla' hareket ettiği vurgulanmıştır. Bu planlı ve tuzak kurma niteliğindeki kayıt, hukuka aykırı delil elde etme olarak kabul edilmiş ve eylemin, ifşa edildiği için 'haberleşmenin gizliliğini ihlal' (TCK m. 132/3) suçunu oluşturduğuna karar verilmiştir.