Zina nedeniyle boşanma durumunda, aldatan eşin artık değere katılma alacağı TMK m. 236/2 uyarınca nasıl etkilenir? Yargıtay'ın bu konuda aradığı temel şart nedir?

Metinde bu konuya doğrudan bir Yargıtay kararı ile atıf yapılmamış olsa da, TMK m. 236/2 genel olarak 'Zina veya hayata kast nedeniyle boşanma hâlinde hâkim, kusurlu eşin artık değerdeki pay oranının hakkaniyete uygun olarak azaltılmasına veya kaldırılmasına karar verebilir.' demektedir. Ancak Yargıtay 8. Hukuk Dairesi'nin 2016/19287 E. sayılı kararında bu ilke 'hayata kast' özelinde tartışılmıştır. Karardan kıyasen, zina sebebiyle bu maddenin uygulanabilmesi için boşanma kararının bizzat 'zina' (TMK m. 161) sebebine dayalı olarak verilmiş olması gerekir. Eğer boşanma 'evlilik birliğinin temelinden sarsılması' (TMK m. 166) gibi genel bir sebeple gerçekleşmişse, aldatma eylemi kusur değerlendirmesinde ve tazminat miktarında etkili olsa da, TMK m. 236/2'nin doğrudan uygulanarak artık değerdeki payın azaltılması veya kaldırılması için yeterli olmayabilir. Mahkemenin, boşanmanın hangi hukuki sebebe dayandığını net olarak karara bağlaması bu yüzden kritik öneme sahiptir.