CMK m. 137 uyarınca, telekomünikasyon yoluyla yapılan dinlemelerden elde edilen kayıtların delil niteliği nedir? Bu kayıtlar, sanığın ikrarı olarak kabul edilebilir mi?

CMK m. 137'nin gerekçesinde de açıklandığı üzere, gizlice yapılan telefon dinlemeleri sonucu elde edilen kayıtlar, sanığın ikrarına ilişkin bir delil olarak değerlendirilemez. Bu kayıtlar, bir 'belirti delili' (emare delili) niteliğindedir. İkrar, suçu doğrudan ispatlayan bir delil iken; belirti delili, parmak izi gibi dolaylı bir ispat gücüne sahiptir ve tek başına mahkumiyet için yeterli olmayıp, başka delillerle desteklenmesi gerekir. Bu nedenle, CMK m. 137/3, bu tür kayıt ve saptamaların yargılamada sanığın ikrarına ilişkin delil olarak değerlendirilemeyeceğini açıkça belirtmiştir.