TCK m. 177'de düzenlenen tehlike yaratacak şekilde hayvan serbest bırakma suçu ile TCK m. 89'daki taksirle yaralama suçu, 'netice sebebiyle ağırlaşmış suç' ilişkisi içindedir. Bu ilişkiyi, 'kast-taksir kombinasyonu' açısından analiz ediniz. Failin hangi unsura kastının, hangi unsura taksirinin olması gerekir?

Netice sebebiyle ağırlaşmış suçlarda, failin kastı daha hafif bir suçu işlemeye yönelikken, bu eylem sonucunda kastettiğinden daha ağır ve farklı bir netice meydana gelir. Failin bu ağır netice açısından sorumluluğu ise en azından 'taksire' dayanır. Bu duruma 'kast-taksir kombinasyonu' denir. TCK m. 177 ve TCK m. 89 arasındaki ilişkide bu kombinasyon şöyle işler: - Kast Unsuru: Failin kastı, TCK m. 177'deki temel suçu, yani 'tehlike yaratacak şekilde hayvanı serbest bırakmayı' işlemeye yöneliktir. Fail, bu eyleminin bir tehlike yaratacağını bilir ve ister. - Taksir Unsuru: Fail, bu tehlikeli eylemi sonucunda bir 'yaralanma' neticesinin meydana geleceğini öngörmez veya öngörmesine rağmen bunun gerçekleşmeyeceğine güvenir (taksir). Eğer fail, yaralanma neticesini de öngörüp isteseydi veya en azından 'olursa olsun' deseydi (olası kast), eylem doğrudan kasten yaralama (TCK m. 86) olurdu. Bu yapıda fail, kasten işlediği tehlike suçundan değil, meydana gelen daha ağır neticeden, yani taksirle yaralama suçundan sorumlu tutulur. TCK m. 177'deki eylem, taksirle yaralamanın bir unsuru haline gelir. (Kaynak: avmehmetgenc.com/tehlikeli-hayvanin-kontrolsuz-serbest-birakilmasi)