Çekişmeli boşanma davasında, davanın açılmasıyla birlikte taraflardan birinin diğer eşin yaşadığı 'aile konutunun kendisine tahsis edilmesi' talebinde bulunmasının hukuki dayanağı nedir? Mahkeme bu kararı verirken hangi kriterleri göz önünde bulundurur?

Bu talebin hukuki dayanağı, TMK m. 169'dur. Bu madde, 'Boşanma veya ayrılık davası açılınca hâkim, davanın devamı süresince gerekli olan, özellikle eşlerin barınmasına... ilişkin geçici önlemleri re’sen alır.' hükmünü içerir. Aile konutunun bir eşe tahsisi de bu 'geçici önlemlerden' biridir. Mahkeme, dava süresince kimin konutta kalmaya devam edeceğine karar verirken, mutlak bir kurala bağlı değildir. Kararını verirken şu kriterleri göz önünde bulundurur: 1) Çocuğun Üstün Yararı: Eğer tarafların müşterek çocuğu varsa ve velayeti geçici olarak bir tarafa verilmişse, çocuğun alıştığı ortamdan ve okulundan ayrılmaması için konut genellikle velayeti alan eşe tahsis edilir. Bu en önemli kriterdir. 2) Şiddet ve Güvenlik: Eşlerden biri diğerine şiddet uygulamışsa veya bu yönde bir tehlike varsa, mağdur olan eşin ve çocukların güvenliğini sağlamak amacıyla konut o eşe tahsis edilir ve diğer eş evden uzaklaştırılır. 3) Tarafların Barınma İmkanları: Eşlerin ayrı ayrı barınma imkanları, ekonomik durumları ve konuta olan ihtiyaçları değerlendirilir. Başka bir yerde kalma imkanı olmayan veya daha zor durumda olan eşe öncelik tanınabilir. 4) Mülkiyet Durumu: Konutun mülkiyetinin kime ait olduğu, tek başına belirleyici olmasa da, dikkate alınan bir faktördür. Mahkeme, tüm bu koşulları değerlendirerek, dava süresince hakkaniyete en uygun bulduğu tarafa konutu geçici olarak tahsis eder. (Kaynak: oner.av.tr/cekismeli-boşanma/)