Bir annenin, çocuğun babasıyla kişisel ilişkisini (görüşmesini) engellemesi veya zorlaştırması, velayet hakkının kötüye kullanılması olarak değerlendirilerek, velayetin değiştirilmesi için bir sebep teşkil edebilir mi? Bu durumu, 'çocuğun üstün yararı' ve çocuğun 'her iki ebeveyniyle de ilişki kurma hakkı' açısından analiz ediniz.

Evet, bu durum velayet hakkının kötüye kullanılması olarak değerlendirilir ve velayetin değiştirilmesi için haklı bir sebep teşkil edebilir. Çocuğun üstün yararı, sadece maddi ihtiyaçlarının karşılanmasını değil, aynı zamanda sağlıklı bir kişilik gelişimi için her iki ebeveyniyle de düzenli, sağlıklı ve sevgiye dayalı bir ilişki kurmasını gerektirir. Bu, aynı zamanda çocuğun temel bir hakkıdır. Velayet hakkı, velayet sahibi ebeveyne, diğer ebeveynin çocukla olan bağını koparma veya zayıflatma yetkisi vermez. Aksine, velayet sahibi ebeveynin, çocuğun diğer ebeveynle kişisel ilişkisini kolaylaştırma ve teşvik etme yönünde bir 'pozitif yükümlülüğü' vardır. Bir annenin, haklı bir neden (çocuğa yönelik şiddet, istismar riski vb.) olmaksızın, sırf diğer eşe duyduğu öfke veya kişisel nedenlerle çocuğun babasıyla görüşmesini sürekli olarak engellemesi, onu babasına karşı kışkırtması, velayet görevini 'çocuğun menfaatlerine aykırı' ve 'kötüye kullandığını' gösterir. Bu durum, diğer koşullar da (babanın velayeti almaya uygun olması vb.) mevcutsa, mahkeme tarafından velayetin babaya verilmesi için yeterli bir sebep olarak kabul edilebilir. (Kaynak: or.av.tr/velayet-davalari-ve-bosanma-sonrasinda-velayet-2/)