Zina nedeniyle boşanma davasında, zina eylemini öğrendiğini iddia eden eşin bu eylemi 'affettiği' iddiası karşısında, ispat yükü kime aittir? Affın varlığını ispat için ne tür delillere başvurulabilir?

Zina nedeniyle boşanma davasında, zina eyleminin davacı eş tarafından affedildiği veya hoşgörüyle karşılandığı iddiasını ispat etme yükümlülüğü, bu iddiayı ileri süren tarafa, yani zina yapan davalı eşe aittir. Davacı eş, zinanın varlığını ispatladıktan sonra, affın varlığını davalı ispat etmek zorundadır. Af, açık bir irade beyanıyla olabileceği gibi, zımni (örtülü) davranışlarla da gerçekleşebilir. Affın varlığını ispat için başvurulabilecek deliller şunlardır: - Tarafların zina eylemi öğrenildikten sonra birlikte tatile gitmeleri, ortak kutlamalar yapmaları. - Evlilik birliğinin hiçbir şey olmamış gibi olağan seyrinde devam ettirilmesi. - Barışmayı ve affetmeyi içeren mesajlaşmalar, mektuplar veya e-postalar. - Tarafların barıştığına ve birliği sürdürme kararı aldığına dair tanık beyanları. Ancak Yargıtay HGK'nın 2020/727 E. sayılı kararında olduğu gibi, sadece zorunluluktan aynı evde kalmak veya sosyal bir etkinlikte bir araya gelmek, tek başına affın varlığını ispata yeterli değildir. Affın kabulü için, samimi bir barışma iradesinin ve evlilik birliğini sürdürme kararının şüpheye yer vermeyecek şekilde ortaya konulması gerekir. (Kaynak: oner.av.tr/zina-nedeniyle-bosanma-yargitay-kararlari/)