5271 sayılı CMK'nın 288. ve 294. maddeleri, Yargıtay'daki temyiz incelemesinin kural olarak 'hukuki denetim' ile sınırlı olduğunu belirtir. Yargıtay 10. Ceza Dairesi'nin 2021/2849 E. sayılı kararında, dosyada bulunmayan WhatsApp yazışmalarına ilişkin tutanağın getirtilmesini istemesi, bu 'hukuki denetim' sınırlarının bir ihlali midir, yoksa eksik incelemeye dayalı bir 'hukuka aykırılığın' giderilmesi midir?

Bu durum, hukuki denetim sınırlarının bir ihlali değil, aksine hukuki denetimin hakkıyla yapılabilmesi için gerekli olan bir işlemdir. Temyiz incelemesi, ilk derece veya bölge adliye mahkemesinin 'hukuk kurallarını doğru uygulayıp uygulamadığını' denetler. Yargıtay kararında, mahkemenin, hükmüne dayanak yaptığı bir delili (WhatsApp yazışmaları) usulüne uygun olarak dosyaya koymadan ve duruşmada tartışmadan karar verdiği tespit edilmiştir. Bu, CMK m. 217'deki 'delillerin doğrudan doğruyalığı ve tartışılması' ilkesinin ve dolayısıyla 'adil yargılanma hakkının' ihlalidir. Bu bir 'hukuka aykırılık' durumudur. Yargıtay, bu delilin içeriğini (maddi vakıayı) yeniden değerlendirmek için değil, alt mahkemenin usul kurallarını ihlal edip etmediğini ve kararını hukuka uygun delillere dayandırıp dayandırmadığını denetleyebilmek için bu delilin usulüne uygun halinin dosyaya getirilmesini istemektedir. Bu, temyiz merciinin, denetim görevini yerine getirebilmesi için eksik olan usuli bir işlemin tamamlanmasını sağlamasıdır ve hukuki denetim kapsamındadır. (Kaynak: kadimhukuk.com.tr/makale/ceza-muhakemesi-kanunu-137-madde-cmk/)