657 sayılı DMK m. 93'e göre emeklilerin yeniden hizmete alınmasında idareye tanınan takdir yetkisinin, 'eşitlik ilkesi' ve 'hakkaniyet' açısından yargısal denetimini, Danıştay 12. Dairesi'nin 1997/2356 K. sayılı kararı çerçevesinde tartışınız. İdarenin, benzer durumdaki başka kişileri atarken davacının talebini reddetmesi, takdir yetkisinin hukuka aykırı kullanıldığını gösterir mi?

DMK m. 93, idareye emeklilerin yeniden atanması konusunda geniş bir takdir yetkisi tanımıştır. Ancak bu yetki, sınırsız ve keyfi değildir. İdarenin takdir yetkisi, kamu yararı ve hizmet gerekleriyle sınırlıdır ve bu yetkinin kullanımı yargı denetimine tabidir. Danıştay 12. Dairesi'nin ilgili kararında, davacının meslekten çıkarılmasına neden olan mahkumiyet kararının yargılamanın yenilenmesiyle beraatle sonuçlandığı, yani atama talebinin temelinde haklı bir gerekçe bulunduğu vurgulanmıştır. İdarenin, davacıyla tamamen aynı hukuki durumda olan (aynı suçtan beraat eden) diğer iki polis memurunu göreve iade ederken, davacının talebini 'Başbakanlık Genelgesi' gibi genel bir gerekçeyle reddetmesi, 'eşitlik ilkesine' aykırılık teşkil eder. İdare, takdir yetkisini kullanırken, aynı veya benzer durumda olan kişilere farklı muamele yapamaz; yaparsa bunun somut ve haklı bir gerekçesini (kadro yokluğu, hizmete elverişsizlik vb.) ortaya koymalıdır. Kararda, idarenin bu yönde bir iddia öne sürmediği belirtilerek, sadece genel bir genelgeye dayanarak yapılan ret işleminin hakkaniyete ve eşitlik ilkesine aykırı olduğuna ve takdir yetkisinin kötüye kullanıldığına işaret edilmiştir. Bu nedenle işlem iptal edilmiştir. (Kaynak: kadimhukuk.com.tr/makale/devlet-memurlari-kanunu-93-madde-dmk/)