Faizsiz ev alma sistemi sunan şirketlerle yapılan sözleşmelerde yer alan 'sözleşmeden cayma halinde organizasyon ücretinin iade edilmeyeceği' yönündeki hükmün, 6502 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanun'un 5/2. maddesi ve 7292 sayılı Kanun'un getirdiği yeni düzenlemeler karşısındaki hukuki geçerliliğini, 'haksız şart' kavramı ekseninde tartışınız.

Bu tür hükümlerin geçerliliği, sözleşmenin yapıldığı tarihe göre farklılık gösterebilir. 1) 7292 Sayılı Kanun Öncesi Dönem: Bu dönemde, 'organizasyon ücretinin iade edilmeyeceği' şeklindeki hükümler, genellikle 6502 sayılı TKHK m. 5/2 uyarınca 'haksız şart' olarak değerlendirilmekteydi. Çünkü bu şartlar, tüketiciyle bireysel olarak müzakere edilmeden standart sözleşmelere konulmakta ve tüketicinin aleyhine, dürüstlük kuralına aykırı bir dengesizlik yaratmaktaydı. Hizmet sunucusu, içeriği belirsiz olan 'organizasyon bedeli' adı altında aldığı ücreti, tüketici caydığında iade etmeyerek sebepsiz zenginleşmiş oluyordu. Bu nedenle mahkemeler bu şartları geçersiz sayıp iadesine karar veriyordu. 2) 7292 Sayılı Kanun Sonrası Dönem (04.03.2021 sonrası): Bu kanunla eklenen Finansal Kiralama, Faktoring ve Finansman Şirketleri Kanunu'nun 39/A maddesi, bu sözleşmeleri özel olarak düzenlemiştir. Madde, müşterinin 14 gün içinde 'cezai şart ödemeksizin' cayma hakkını kullanması halinde organizasyon ücreti dahil her şeyin iade edileceğini belirtmiştir (39/A-3). Ancak, 14 günlük süre geçtikten sonra müşteri sözleşmeyi feshederse, şirket 'organizasyon ücreti bedeli dışında kalan toplam birikim tutarını' iade etmekle yükümlüdür (39/A-4). Bu düzenleme, 14 günden sonraki fesihlerde organizasyon ücretinin iade edilmeyeceğine yasal bir dayanak oluşturmuştur. Bu nedenle, 04.03.2021'den sonraki sözleşmelerde bu hükmün 'haksız şart' olarak nitelendirilmesi zorlaşmıştır, zira artık kanuni bir temeli bulunmaktadır. (Kaynak: avukaterdemozkan.com/blog/evim-sirketlerinden-organizasyon-ucret-bedeli-iadesi-hangi-kosullarda-alinabilir/)