Müddetname hesaplanırken, suç tarihinden sonra yürürlüğe giren ve infaz rejimini değiştiren kanunlardan hangisinin uygulanacağı 'zaman bakımından uygulama' ilkesi çerçevesinde nasıl belirlenir? TCK m. 7/3'teki 'infaz rejimine ilişkin hükümler derhal uygulanır' kuralının, 'koşullu salıverilme' açısından istisnasını açıklayınız.

Ceza hukukunda temel ilke, failin lehine olan kanunun uygulanmasıdır (TCK m. 7/2). Ancak TCK m. 7/3, bu kurala bir istisna getirerek 'infaz rejimine ilişkin hükümlerin derhal uygulanacağını' belirtir. Bu, cezanın nasıl çektirileceğine (açık cezaevine ayrılma, denetimli serbestlik vb.) ilişkin kuralların, suç tarihine bakılmaksızın, infaz anında yürürlükte olan kanuna göre belirlenmesi demektir. Ancak 5377 sayılı Kanun ile TCK m. 7/3'e önemli bir istisna eklenmiştir: 'Hapis cezasının ertelenmesi, koşullu salıverilme ve tekerrürle ilgili olanlar hariç'. Bu istisna uyarınca, 'koşullu salıverilme' (şartla tahliye) oranları, derhal uygulama kuralına tabi değildir. Koşullu salıverilme konusunda, suç tarihi ile infaz anındaki kanunlar arasında bir farklılık varsa, sanığın 'lehine olan kanun' uygulanır. Dolayısıyla, bir müddetname hazırlanırken, infaz savcılığı, suç tarihindeki koşullu salıverilme oranı ile sonraki kanunlardaki oranları ayrı ayrı hesaplamalı ve hangisi hükümlünün daha erken salıverilmesini sağlıyorsa (lehine ise) onu uygulamalıdır. Karma uygulama (bir kanunun bir kısmını, diğerinin başka kısmını almak) yapılamaz.