Yargıtay 13. Hukuk Dairesi'nin 2018/3376 E., 2018/7454 K. sayılı kararında, hekimin hukuki sorumluluğu için 'en hafif kusurundan bile sorumlu olduğu' belirtilmiştir. Bu 'hafif kusur' sorumluluğunun, hekimin bir 'güven mesleği' icra etmesiyle ve müdahale ettiği alanın 'insan bedeni' olmasıyla olan ilişkisini, TBK'daki genel sorumluluk ilkeleriyle karşılaştırarak analiz ediniz.

Yargı Pusulası bilgi merkezi soru-cevap kaydı #202605

Yargıtay'ın hekimi 'en hafif kusurundan bile sorumlu' tutması, TBK'daki genel sorumluluk ilkelerinden daha ağır bir sorumluluk rejimi öngördüğünü göstermektedir. Bu ağırlaştırılmış sorumluluğun temelinde iki ana neden yatar: 1) Güven Mesleği Olması: Hekim-hasta ilişkisi, salt bir ticari ilişki değil, derin bir 'güven' ilişkisine dayalıdır. Hasta, hekimin bilgisine, tecrübesine ve özenine tamamen teslim olmakta, en değerli varlığı olan sağlığını ve bedenini ona emanet etmektedir. Taraflar arasında bilgi ve güç açısından belirgin bir asimetri vardır. Hukuk, bu asimetriyi, daha güçlü ve bilgili konumda olan hekime daha yüksek bir özen standardı yükleyerek dengelemeye çalışır. Bu nedenle, sıradan bir sözleşme ilişkisinde 'hafif kusur' olarak görülebilecek bir dikkatsizlik, hekimlik mesleğinde kabul edilemez bir ihmal olarak değerlendirilebilir. 2) Müdahale Edilen Alanın İnsan Bedeni Olması: Hekimin müdahale ettiği alan, bir eşya veya malvarlığı değeri değil, kişinin 'beden bütünlüğü' ve 'yaşam hakkı' gibi en temel ve geri döndürülemez haklarıdır. Bu alanda yapılacak en küçük bir hata, telafisi imkansız zararlara yol açabilir. Bu nedenle hukuk, bu alanda faaliyet gösteren kişilerden (hekimlerden) azami dikkat ve özeni bekler. Genel sorumluluk hukukunda, kusurun derecesi (ağır, hafif) tazminatın miktarını etkileyebilir. Ancak hekimin sorumluluğunda, kusurun en hafif derecesi dahi (örneğin, basit bir dikkatsizlik, anlık bir unutkanlık) sorumluluğun 'doğması' için yeterlidir. Çünkü hekimden beklenen, bu en hafif kusurları dahi göstermeyecek düzeyde bir dikkat ve titizliktir. Bu, vekâlet sözleşmesindeki vekilin özen borcunun (TBK m. 506), hekimlik mesleğinin niteliği gereği ağırlaştırılmış bir yorumudur. (Kaynak: kadimhukuk.com.tr/makale/hekimin-dikkat-ve-ozen-yukumlulugu/)