TTK m. 95, cari hesapta alacak kalemlerine kaydoldukları tarihten itibaren faiz işleyeceğini düzenlerken, TTK m. 88/2 (metinde m.88/2 olarak belirtilmiş, ancak içeriği TTK'nın eski 8/2 yeni 8/3'ü ile uyumlu) birleşik faiz (faize faiz yürütülmesi) uygulamasını hangi şartlara bağlamıştır? Taraflardan birinin tacir olmaması durumunda birleşik faiz kararlaştırılabilir mi?

Hukukumuzda kural olarak birleşik faiz (mürekkep faiz) yasaktır (TBK m. 388/3). Ancak TTK, bu kurala ticari işler bakımından önemli istisnalar getirmiştir. TTK m. 8/2 (metinde atıf yapılan eski hüküm), birleşik faiz uygulamasını üç temel şarta bağlamıştır: 1) Sözleşme Türü: Anaparaya faiz eklenerek tekrar faiz yürütülmesi şartı, yalnızca 'cari hesaplar' ile 'her iki taraf bakımından da ticari iş niteliğinde olan ödünç sözleşmelerinde' geçerlidir. 2) Tarafların Sıfatı: Sözleşmenin her iki tarafının da 'tacir' olması zorunludur. Metinde de belirtildiği gibi, 'bu fıkra sözleşenleri tacir olmayanlara uygulanmaz.' Bu, emredici bir hükümdür. 3) Süre: Faizin anaparaya ekleneceği devrelerin 'üç aydan aşağı' olmaması gerekir. Bu şartlar kümülatiftir. Dolayısıyla, cari hesap sözleşmesinin taraflarından birinin dahi tacir olmaması durumunda, sözleşmeye birleşik faiz işletileceğine dair bir hüküm konulsa bile bu hüküm geçersizdir. Tacir olmayan taraf aleyhine birleşik faiz yürütülemez. (Kaynak: kadimhukuk.com.tr/makale/cari-hesap-nedir-takibi-nasil-yapilir/)