Yargıtay 14. Ceza Dairesi'nin 2017/2 sayılı kararında, sanığın katılanların aracının önünü kesmesi eyleminin TCK m. 223/1 (ulaşım aracını alıkoyma) suçunu oluşturduğu, ancak bu eylem nedeniyle ayrıca kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan (TCK m. 109) mahkumiyet verilemeyeceği belirtilmiştir. Bu kararın hukuki gerekçesi nedir?

Bu kararın hukuki gerekçesi, 'görünüşte içtima' kurallarından biri olan 'tüketen-tükenen norm' ilişkisidir. Karara göre, TCK m. 223/1'de tanımlanan 'ulaşım aracının hareketini engelleme veya durdurma' eylemi, doğası gereği, aracın içindeki kişilerin de hareket serbestisinin bir süreliğine kısıtlanmasını zorunlu olarak içerir. Yani, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma fiili, ulaşım aracını alıkoyma suçunun işlenişi sırasında onun tarafından 'tüketilmektedir'. TCK m. 223 daha özel bir norm olduğu için, genel norm olan TCK m. 109'u bu somut olay bağlamında dışlamaktadır. Bu nedenle, tek bir fiil (aracın önünü kesme) ile işlenen bu eylemden dolayı, faile sadece daha özel olan TCK m. 223'ten ceza verilmeli, ayrıca TCK m. 109'dan ceza verilmemelidir.