6098 sayılı TBK'nın 153. maddesi, 'hizmet ilişkisi süresince ev hizmetlilerinin alacakları için' zamanaşımının duracağını belirtmektedir. Bu hükmün sadece 'ev hizmetlileri' ile sınırlandırılmasının altında yatan sosyo-hukuki gerekçe ne olabilir?

Bu hükmün altında yatan temel gerekçe, 'ev hizmetlileri' olarak tanımlanan çalışanların, işverenleriyle olan ilişkilerinin klasik bir işçi-işveren ilişkisinden daha farklı ve kişisel olmasıdır. Bu kişiler genellikle işverenle aynı evde yaşar, aileden biri gibi görülür ve aralarında güçlü bir kişisel bağlılık ve bağımlılık ilişkisi bulunur. Kanun koyucu, bu özel ve yakın ilişki nedeniyle, ev hizmetlisinin işverene karşı olan alacağını (maaşını) talep etmekten ve dava açmaktan, iş ilişkisini bozmamak adına daha fazla çekineceğini varsaymıştır. Bu nedenle, iş sözleşmesi devam ettiği sürece zamanaşımının işlemesini durdurarak, bu zayıf konumdaki çalışanı korumayı amaçlamıştır. Diğer işçiler için bu kadar yakın bir kişisel bağ ve bağımlılık ilişkisi varsayılmadığı için hüküm onlara teşmil edilmemiştir (barandogan.av.tr/blog/medeni-hukuk/zamanasimi-defi-veya-itirazi.html).