5275 sayılı İnfaz Kanunu'nda yapılan ve '31 Temmuz Yasası' olarak bilinen Geçici 10. madde düzenlemesi gibi af veya infaz indirimi niteliğindeki düzenlemelerin, 'cezaların eşitliği' ve 'öngörülebilirlik' ilkeleri açısından yarattığı temel sorunlar nelerdir?

Bu tür dönemsel ve geriye dönük infaz düzenlemeleri, infaz sisteminde bir istikrarsızlık yaratmaktadır. Temel sorunlar şunlardır: 1) Eşitsizlik: Belirli bir tarihten önce suç işleyenler lehe düzenlemelerden yararlanırken, aynı suçu o tarihten sonra işleyenlerin yararlanamaması, benzer durumdaki hükümlüler arasında infaz rejimi açısından büyük bir eşitsizlik yaratır. 2) Öngörülemezlik: Sürekli değişen infaz kuralları, hem toplum hem de hükümlüler açısından hukuki öngörülebilirliği ve güvenliği zedeler. Hangi cezanın ne kadar süreyle infaz edileceği belirsizleşir. 3) Cezasızlık Algısı: Sık sık yapılan indirimler, toplumda suçların cezasız kaldığı yönünde bir algı oluşturarak, ceza adalet sistemine olan güveni sarsar ve cezaların caydırıcılığını azaltır. 4) Adaletsizlik Hissi: Belirli suçların kapsam dışı bırakılması veya belirli tarihlere göre ayrım yapılması, kapsam dışında kalan hükümlüler ve mağdurlar nezdinde adaletsizlik hissine yol açar (sen.av.tr/tr/makale/31-temmuz-infaz-esitsizliginin-giderilmesi-onerisi).